Zdrowie

Wrzesień to lasy, wilgotne parki i psy, które potrafią znaleźć coś „ciekawego” szybciej, niż opiekun zdąży zareagować. Jeśli pies zjadł grzyba na spacerze, nie warto czekać i obserwować w nieskończoność, bo część grzybów może być dla psa niebezpieczna.

Najrozsądniej od razu skontaktować się z weterynarzem, zabezpieczyć zdjęcie lub fragment grzyba, jeśli da się to zrobić bez ryzyka, i nie podawać psu domowych środków na własną rękę.

Jesienne linienie psa potrafi zaskoczyć nawet wtedy, gdy pies gubi sierść przez cały rok. Nagle włos jest na legowisku, na ubraniach, na kanapie i dokładnie tam, gdzie przed chwilą udało się posprzątać.

U wielu psów to naturalna wymiana okrywy przed chłodniejszym sezonem. Warto jednak wiedzieć, kiedy linienie mieści się w normie, a kiedy wypadanie sierści, świąd albo łupież powinny zapalić opiekunowi czerwoną lampkę.

Suchy nos u psa nie zawsze oznacza chorobę. Pies może mieć suchy nos po śnie, po odpoczynku przy kaloryferze, po spacerze w słońcu, na wietrze albo po intensywniejszej aktywności. Sam nos nie jest najlepszym “termometrem” zdrowia psa.

Niepokoi dopiero połączenie suchego nosa z innymi objawami: apatią, wymiotami, biegunką, gorączką, pękającą skórą, ropną wydzieliną, krwią, utratą apetytu albo zmianą zachowania. Wtedy lepiej skonsultować psa z weterynarzem.

Zapalenie jelit u psa może wyglądać jak “zwykłe sensacje żołądkowe”, ale nie zawsze jest czymś błahym. Biegunka, wymioty, śluz w kale, osłabienie albo brak apetytu mogą szybko doprowadzić do odwodnienia, szczególnie u szczeniąt, seniorów i małych psów.

Najrozsądniej potraktować objawy jako sygnał do obserwacji i, gdy trzeba, szybkiej konsultacji z weterynarzem. Domowe wsparcie ma sens tylko wtedy, gdy pies jest stabilny, pije wodę i nie pojawiają się objawy alarmowe.

Niestrawność u psa często pojawia się po zjedzeniu czegoś tłustego, nowego albo znalezionego na spacerze. Pies może mlaskać, odbijać, mieć przelewanie w brzuchu, gazy, luźniejszą kupę, nudności albo mniejszy apetyt.

Jednorazowy gorszy dzień nie zawsze oznacza poważną chorobę, ale objawów nie warto bagatelizować. Jeśli pies wymiotuje, słabnie, ma biegunkę z krwią, bolesny brzuch albo problem wraca, potrzebna jest konsultacja weterynaryjna.