Shiba inu - charakter, wychowanie i opieka

Shiba inu ma urodę, która przyciąga spojrzenia: lisia głowa, zawinięty ogon, czyste linie i pewny krok. Ale największy temat tej rasy nie zaczyna się od wyglądu. Zaczyna się od charakteru. Shiba jest bystra, samodzielna i często bardzo konkretna w tym, czego chce, a czego nie ma ochoty robić.

To pies, który potrafi kochać rodzinę, ale nie zawsze będzie wisiał człowiekowi na kolanach. Może być czuły na swój sposób: przyjdzie, położy się blisko, popatrzy, odejdzie. Jeśli ktoś szuka psa stale zapatrzonego w opiekuna, shiba może go zaskoczyć.

Shiba inu w skrócie

Jak wygląda shiba inu?

Shiba inu jest najmniejszą z japońskich ras uznanych przez FCI. Ma zwartą sylwetkę, stojące uszy, ogon zawinięty nad grzbietem i gęstą sierść z podszerstkiem. Najczęściej kojarzy się z rudym umaszczeniem, ale występują też inne kolory, między innymi sezamowe, czarne podpalane i kremowe.

Charakterystyczna jest tak zwana urajiro, czyli jaśniejsze znaczenia na pysku, policzkach, szyi, brzuchu i wewnętrznych stronach łap. Dobra shiba powinna wyglądać lekko, sprawnie i pewnie, bez przesadnej masy.

Shiba inu - charakter

Shiba jest niezależna. To słowo w jej przypadku naprawdę coś znaczy. Nie zawsze będzie pytać opiekuna o zgodę na każdy krok, nie zawsze pobiegnie do obcego człowieka i nie zawsze uzna, że powtórzenie ćwiczenia po raz dziesiąty ma sens.

Jednocześnie potrafi być bardzo lojalna wobec swoich ludzi. Lubi przewidywalność, spokojne traktowanie i jasne zasady. Źle znosi siłowe metody, szarpanie i nachalne przekraczanie granic. Jeśli zbudujesz relację opartą na zaufaniu, shiba będzie bardziej chętna do współpracy, choć nadal pozostanie sobą.

Dla kogo shiba będzie dobrym wyborem?

Shiba może pasować do osoby, która lubi psy z charakterem i nie potrzebuje ciągłej demonstracji uczuć. To dobry wybór dla kogoś, kto jest cierpliwy, lubi pracować małymi krokami i potrafi docenić psa, który ma własne zdanie.

Nie będzie idealna dla osób oczekujących łatwego psa rodzinnego, który bez problemu dogada się z każdym psem na osiedlu i będzie chodził bez smyczy po kilku tygodniach nauki. Shiba wymaga zabezpieczenia i rozsądnego planu.

Spacery i przywołanie

Shiba ma silny instynkt i dużą niezależność, dlatego spacery bez zabezpieczenia bywają ryzykowne. Nawet pies, który w domu pięknie reaguje na imię, może w terenie wybrać zapach, ruch albo własny plan. Długa smycz i regularne ćwiczenie przywołania są dużo bezpieczniejsze niż testowanie szczęścia.

Do treningu warto używać atrakcyjnych nagród. Małe przysmaki treningowe pomagają nagradzać szybkie spojrzenie, powrót i odpuszczenie bodźca bez przeciągania ćwiczeń.

Shiba w domu

W domu shiba często jest czysta, spokojna i dość samodzielna. Niektóre psy tej rasy szybko uczą się rutyny dnia i lubią mieć swoje miejsce. Trzeba jednak pamiętać, że samodzielność nie oznacza braku potrzeb. Shiba nadal potrzebuje kontaktu, spacerów i mądrego zajęcia głowy.

W relacjach z dziećmi ważny jest szacunek do granic psa. Shiba może nie lubić nachalnego przytulania, podnoszenia i ciągłego zaczepiania. Dzieci trzeba uczyć spokojnego kontaktu, a psu zapewnić miejsce, w którym może odpocząć.

Zdrowie i pielęgnacja

Shiba ma gęstą sierść z podszerstkiem, dlatego w okresie linienia potrafi zostawić w domu naprawdę dużo futra. Regularne czesanie pomaga utrzymać skórę i sierść w dobrej kondycji. Kąpiele powinny być rozsądne i dopasowane do potrzeb, bo ta rasa często naturalnie dba o czystość.

W profilaktyce warto kontrolować masę ciała, stawy, oczy, skórę i zęby. Jeśli pies zaczyna kuleć, drapać się, mrużyć oczy albo zmienia zachowanie, lepiej skonsultować to z weterynarzem zamiast czekać, aż „samo przejdzie”.

Szelki, smycz i obroża dla shiby

Shiba potrzebuje dobrze dopasowanych szelek, ponieważ wiele psów tej rasy potrafi cofać się, zapierać i testować sprzęt, gdy coś je zaniepokoi. Model powinien stabilnie leżeć na ciele i nie dawać łatwej możliwości wysunięcia się przy ruchu do tyłu.

Do spacerów przyda się pewna smycz, a do identyfikacji dobrze dobrana obroża. Przy shibie pomiar jest ważny również dlatego, że gęsta sierść może optycznie dodawać objętości, ale pod futrem pies bywa znacznie drobniejszy.

Shiba inu szczeniak

Szczeniak shiby od początku powinien poznawać świat spokojnie: dotyk, obrożę, szelki, smycz, gości, weterynarza, dźwięki miasta i inne psy. Najlepiej robić to bez presji, krótkimi sesjami, z nagrodami i możliwością wycofania się.

Jeśli kompletujesz wyprawkę, sprawdź Strefę Szczeniaka. Przy shibie ważne są lekkie akcesoria, bezpieczna smycz, małe nagrody i cierpliwość do nauki obsługi.